vrijdag 27 maart 2009

Integrated ATPL completed

25 maart 2009, een grote dag in mijn toekomstige vliegcarrière. De opleiding ATPL is met succes beëindigd. Een grote stap en tegelijkertijd ook een kleine. Het moeilijkste, maar plezantste, moet nog komen.


Na de intensieve opleiding op de Diamond Twinstar in Frankrijk en België, heb ik op 8 februari 2009 mijn CPL-IR-ME gehaald. Een hele mond vol, maar wat wil dit nu eigenlijk zeggen?

Een CPL is een beroepspilootvergunning die je moet behalen om commercieel vluchten te kunnen uitvoeren (Commercial Pilot License). Echter, met enkel met deze letters op je papiertje kom je niet ver. Je zou kunnen stellen dat je met zo'n vergunning elk type toestel kan vliegen. Maar kunnen en mogen is een groot verschil. Om op elk type toestel te mogen vliegen moet je een type-vergunning behalen. Hierbij zijn er twee soorten. Een class-rating, een vergunning voor een soort vliegtuig, zoals eenmotorige en tweemotorige sportvliegtuigen, of een Type rating dat vooral geldt voor jets. Deze laatste is een vrij uitgebreide opleiding op een bepaald type toestel (een Boeing 737 bijv.). Hiermee kan je dan een jaar lang op zo'n toestel vliegen, waarna je weer de sim in moet voor een examenvlucht. Bij een maatschappij gebeurd dit normaal gezien twee maal per jaar.



Wat behaal je dan na een opleiding piloot? Eerst en vooral de commerciele licensie, CPL, met daarbij een tweemotorige klassevergunning (je kan met alle tweemotorige sportvliegtuigen vliegen, na telkens een introductievlucht per type) en nog een speciale Instrumentvergunning, de IR, die toelaat om in slechte weersomstandigheden puur op je instrumenten te vliegen.Dit heb je vooral nodig in West Europese landen, maar voor commercieel vliegen met lijnvliegtuigen is het een must. 

Dit wil dus zeggen dat ik niet op een eenmotorig sportvliegtuigje mag vliegen, hoewel ik in Amerika niets anders heb gedaan! Hiervoor heb ik nog een SE rating (Single Engine rating) nodig. Dit is net zoals een tweemotorige vergunning. Ik kan dus wel met twee motoren vliegen, maar niet met één! Aangezien twee motoren kostelijk is, begin ik volgende maand zo snel mogelijk aan deze vergunning. Zo kan ik toch blijven vliegen. 


Charleroi rainbow

IFR Navigation 'sud de France'

Na de CPL ben je wel beroepspiloot, maar nog niet klaar om de cockpit van een lijntoestel te overmeesteren. Hiervoor moet je nog een laatste opleiding doorlopen, de MCC (Multi Crew Coördination) cursus. Wat wil dit nu weer zeggen...Wel, in een lijntoestel zitten er steeds twee piloten (soms drie), de commandant en de co-piloot. Hoewel de een meer ervaring heeft als de andere, doen ze beiden hetzelfde en vliegen ze om de beurt het toestel van A naar B. Hiervoor is er samenwerking nodig, en dat is nu net wat je in de MCC leert. Hoe gaan we tewerk, op welke manier komen we assertief over tegen onze commandant en als laatste een basiscursus jet vliegen. Dit alles leer je in 7 sessies op de Simulator op de Academy

Bij SFA wordt dit programma het Airline Career Preparation Program genoemd. Dit omdat het iets meer omvat dan enkel samenwerking. Men wil je volledig voorbereiden op een job als lijnpiloot. Daarom dat maatschappijen ook een MCC certificaat eisen, alvorens je aan de type training kan beginnen. De ACPP zit er nu dus ook op, waardoor onze opleiding, na welgeteld 18 maanden, afgerond is.



De volgende stap is een baan in de luchtvaart. Hoewel de situatie nu niet zo best is, blijft solliciteren de boodschap. Intussen behaal ik mijn eenmotorige vergunning, zodat ik deze zomer kan blijven vliegen vanop de luchthaven van Antwerpen. 

Bedankt voor uw interesse in deze blog. Ik hoop dat het toch wat informatief was.

Hopelijk wordt het volgende keer een bericht vanuit de rechterstoel op 30.000ft!


Groeten en prettige zomer,
Alexander